لووِن اَشلی، نویسندهای جوان که با مشکلات مالی دستوپنجه نرم میکند، پیشنهادی غیرمعمول دریافت میکند: او باید مجموعه رمانهای پرفروش وِریتی کرافورد را پس از آنکه این نویسنده در پی حادثهای مرموز قادر به ادامه کار نیست، تکمیل کند. لوون برای انجام این کار به…
جزئیات و تماشا ←

جیم کری زمانی فیلم نمایش ترومن (The Truman Show) را بازتابی از خودِ زندگی توصیف کرد و توضیح داد که پیام این فیلم بسیار فراتر از دنیای سرگرمی است: «این فقط به دنیای نمایش و سرگرمی محدود نمیشود؛ والاستریت را هم در بر میگیرد، و در واقع هر جایی را. به اداره میروی، لباس رسمی و اتوکشیدهات را میپوشی و نقش خاصی را بازی میکنی؛ حرفهایی میزنی که از تو انتظار میرود، و گاهی چنان دروغ میگویی که حتی پلک هم نمیزنی. هر کاری هم که لازم باشد انجام میدهی تا برنده به نظر برسی.» از نگاه کری، دنیای ترومن بازتابی از نقشهایی بود که آدمها در زندگی روزمره به خود میگیرند؛ نقشهایی که گاه با خودِ واقعیشان فاصله دارند. او میخواست نشان دهد که انسانها تا چه اندازه زیر فشارند تا تصویری از خودشان به دیگران ارائه دهند که مطابق انتظار آنها باشد.
محشر بود
فیلمنامه های اندرو نیکول همیشه خلاقانه و شگفت انگیزن و ایده هاش نه تنها قدیمی نمیشن بلکه در هر زمانی برداشتی نو میشه ازش داشت.
اونقدی که ازش تعریف میکردن، ازش لذت نبردم، ولی پایانش خیلی قشنگ بود
کلی نکته توی این فیلم با دقت این فیلم رو ببین این فیلم سرگرمی نیست