لووِن اَشلی، نویسندهای جوان که با مشکلات مالی دستوپنجه نرم میکند، پیشنهادی غیرمعمول دریافت میکند: او باید مجموعه رمانهای پرفروش وِریتی کرافورد را پس از آنکه این نویسنده در پی حادثهای مرموز قادر به ادامه کار نیست، تکمیل کند. لوون برای انجام این کار به…
جزئیات و تماشا ←

اینو در نظر بگیرید که سبک فیلم قدیمیه و راوی داره داستانو تعریف می کنه. عاشقانه به اون شکل نیست اما درباره شیفتگیه. فیلم برای زمان خودش خوب بوده، برای الان داستان معمولی و حتی نخ نمایی داره. بازیها خوب هستن. در کل اگه فیلم دیگه ای توی لیستتون نیست، دیدن این فیلم برای یک بار خوبه. اما سرگرم کننده نیست، حتی یه کم حوصله سر بر، وراج، و کند هست.
شاید خیلیا ندونن ولی دنیل دی لوییس بهترین بازیگر تاریخ هالیوود هست به گفته بزرگترین کارگردانا و بازیگرای سینما. اونم بخاطر اینه که زیاد فیلم بازی نکزده کلا آدم عجیبیه مثلا بعد یه بازی میره تو یه کفاشی تو یه روستا تو ایتالیا شاگرد کفاش میشه! همینقدر عجیب غریبه این بشر
بهترین استادان متد اکتینگ که مارلون براندو و آل پاچینو هستش ایشون پرافتخارترینه یعنی تعداد جوایز اسکارش بیشترینه البته آلفرد هیچکاک اسکار نگرفته هیچوقت و بنظرم به این دلیل این جایزه اعتبار نداره یه اسکار اونم افتخاری به هیچکاک و چارلی چاپلین دادن دی لوئیس جزو ده تای اوله از نظر منتقدان
یک روش بازیگریه به نام «متد اکتینگ». یعنی برای بازی یک نقش، باید اون رو زندگی کنی تا دیگران هم باورش کنن. بازیگرهایی که از این روش استفاده میکنن، معمولاً تو طول فیلمبرداری با اون کاراکتر زندگی میکنن و سعی میکنن از اون قالب بیرون نیان.
خود زندگی بود
یک درام عاشقانه ی لطیف و تحسین برانگیز و تا ابد یکی از فیلم های محبوب من
دنیل دی لوئیس چهره ی زیبایی از عاشقی به نمایش گذاشت، فیلم خیلی قشنگی بود